veilig als consument, zowel in gezondheid als in rechte

English below.

Er zijn allerlei verschillende wijzen waarop je als klant producten kan aanschaffen. Afhankelijk van welke vorm je kiest, kan er een kleinere of grotere wettelijke bescherming gelden, mocht er onenigheid zijn wat betreft de aankoop. Ruwweg zijn er voor normale mensen drie vormen van kopen te onderscheiden:

  1. een koopovereenkomst tussen twee normale personen (ongeacht de vorm);
  2. een koopovereenkomst tussen een normale persoon (ook wel consument genoemd) en een bedrijfsmatige verkoper; en
  3. een koopovereenkomst tussen een normale persoon en een bedrijfsmatige verkoper, welke op afstand is gesloten.

Koopovereenkomst tussen twee normale personen

Een koopovereenkomst tussen twee normale personen, die dus niet bedrijfsmatig handelen, zijn de overeenkomsten waarbij de minste bescherming geldt. De wetgever gaat ervan uit dat deze twee personen gelijkwaardige partijen zijn, waardoor, als partijen niks anders afspreken, het normale stramien van overeenkomsten geldt. Dit betekent onder andere dat jij als koper, mocht een zaak defect zijn of op een andere manier niet voldoen aan de koopovereenkomst, zelf moet bewijzen dat de zaak al defect was ten tijde van de aankoop. Dat bewijs is meestal moeilijk te leveren. Je staat als koper 0-1 achter. Vanwege dit feit is een stap naar de rechter bij deze koop vaak te groot, aangezien de kosten van een rechtszaak meestal groter zijn dan de waarde van die zaak. Vermijd waar mogelijk deze vorm van koopovereenkomst.

Koopovereenkomst tussen een normale persoon en een bedrijfsmatige verkoper

Bij koopovereenkomsten tussen een normale persoon en een bedrijfsmatige verkoper geldt er voor de koper een aanzienlijk grotere bescherming. In deze verhouding, zo vindt de wetgever, moet de normale persoon bescherming krijgen tegen de vaak sterkere tegenpartij. Een voorbeeld: in tegenstelling tot bij de normale koopovereenkomst, ligt de bewijslast van een gebrekkig product vaak bij de verkoper. Mocht een gebrek zich binnen 6 maanden na aflevering van het product voordoen, dan bestaat het weerlegbare vermoeden dat het product al vóór de aflevering kapot was. Het is nu dus 1-0 in het voordeel van de koper. Dit is echter slechts een vermoeden. Met een goed verhaal kan de bedrijfsmatige verkoper dit weerleggen, en dan ben je als koper weer terug bij af.

En de vraag of iets gebrekkig is, hangt af van de interpretatie van de koopovereenkomst. Op dat grijze vlak kan een kundig jurist hemel en aarde bewegen. Al met al is de consument hier wettelijk sterker dan elders, maar een geheel veilige positie is ook hier niet aanwezig.

Koopovereenkomst tussen een normale persoon en een bedrijfsmatige verkoper, welke op afstand is gesloten

Bij deze koopovereenkomsten gaat het eveneens om een consument en een bedrijfsmatige verkoper, maar met één cruciaal verschil: de koop zonder dat koper of verkoper dit in persoon bespreken. Hierbij kan je denken aan internetkopen, of verkoop via de telefoon.

Bij deze vorm van verkoop kan iedere consument de overeenkomst zonder meer ontbinden. De termijn hiervoor is 14 dagen nadat het product bij de koper is aangekomen. Dit is overigens de reden waarom webwinkels aan klanten een opzegtermijn geven van 14 dagen. Deze mogelijkheden bestaan, omdat bij dergelijke koopovereenkomsten de consument niet van tevoren de mogelijkheid heeft om het product te controleren. Zo bezien heeft ieder nadeel zo zijn (wettelijk) voordeel.

Heeft u een vraag over dit onderwerp of heeft u een andere juridische vraag? Neem dan gerust contact met ons op via rechtsbureau@studentenorganisatie.nl. Onze fysieke spreekuren zullen tot nader bericht helaas niet plaatsvinden.

safe as a consumer, in health and law alike

There are all sorts of different ways through which a consumer can purchase products. Depending upon which exact form a consumer chooses, that consumer can enjoy great legal protection, or nearly none at all. Should a legal issue arise after the purchase has been made, this lack of protection can be bothersome. For the average consumer in the Netherlands there are roughly three forms of purchasing contracts available:

  1. a contract between two normal persons (read: a person who does not act in any professional capacity), regardless of the exact manner in which the contract was finalized;
  2. a contract between a normal person and a seller who sells products in a professional capacity;
  3. a contract between a normal person and a seller who sells products in a professional capacity, that has been made whilst neither party ever physically encountered one another.

contract between two normal persons

a contract regarding the purchasing of a product between two normal persons provides the buyer with the least amount of legal protection of any contract type. The law in the Netherlands sees these contracts as not requiring a different legal regime, and so the normal Dutch contract law applies. This means that if you, as a buyer, run into any issue regarding your purchase whatsoever, you are going to have to provide evidence of that. That evidence can be difficult to provide. You are essentially 0-1 behind. This deficit means getting (rightfully owned) legal protection through the legal process is usually a bridge too far. The costs of such procedings usually outweigh the cost of the product and the outcome of the case can be uncertain. Avoid these types of contracts wherever possible.

A contract between a normal person and a seller who sells products in a professional capacity

Such a consumer buy a product from a seller that sells products in a professional capacity, the consumer will enjoy significanly more protection. The Dutch legislature has tried to give consumers more legal protection to counteract the naturally more powerful professional seller. An example of this protection is the turning around of the burden of proof for the first 6 months after the purchase has been made. Should the product somehow prove defective or different from what was agreed upon, the professional seller must provide proof of the contrary. Should he fail to make his version of events likely, than the court will assume the product is defective, entiteling the buyer to either repairs, a new product or a refund. The seller only has to make his version of events likely. Should the professional seller have a decent story, combined with capable legal advise, the burden of proof can shift back to the consumer. All things considered this type of contract provides more protection than normal, but even here the consumer is not completely safe.

A contract between a normal person and a seller who sells products in a professional capacity, arranged at a distance

Contracts of the variety shown in the previous paragraph can also be arranged at a distance. This means that neither the buyer nor the seller have ever met in person to arrange or finalize the contract. Buying things on the internet or via the phone falls under this category. These types of contracts have a unique advantage for the consumer. Within a period of 14 days after the product has been received, the buyer can annul the contract. The buyer does not need to provide a reason for this. This is also the reason why consumers usually have a 14 day period in which the contract itself states this right. The reason for this right lies in the fact that as a consumer cannot check your product beforehand, as you can with physical purchasing.

Do you have a question about this topic or are you in need of any other legal advice? Don’t hesitate to contact us by mail: rechtsbureau@studentenorganisatie.nl. Unfortunately, we won’t have office hours until further notice.