privacy in the online world/privacy in de digitale wereld

English version below.

De mens heeft de potentie om binnen al een paar jaar drastisch te veranderen, vooral als je nog jong bent. Wat ik bijvoorbeeld op zestienjarige leeftijd leuk vond, achtte ik als iemand van achttienjaar allicht vrij beschamend. Iedereen heeft zo wel momenten in zijn of haar verleden die gênante herinneringen oproepen. In het verleden raakten dergelijke gebeurtenissen in de vergetelheid. Het leven gaat nu eenmaal door. De gênante of onaangename herinneringen zullen veelal voornamelijk rusten op de persoon die ze heeft ervaren, en niet bij anderen. Hiermee maakte de introductie van het internet korte metten mee. Bijna alle herinneringen komen via sociale media of google terecht op het internet, waar iedereen met interesse kan gadeslaan. Een gebeurtenis gênante herinnering van jou als tiener kan zich hierdoor nog jaren later laten gevoelen, al ben jij nog zo ver ontwikkeld van de persoon die deze gebeurtenis destijds doormaakte.

Het is met deze gedachte in het achterhoofd dat een meneer genaamd Costeja González in 2014 (indirect) een zaak aanbracht bij het Europese hof van Justitie in Luxemburg. Deze Spaanse burger had een appeltje te schillen met de goede mensen van Google. Zodra je in 2014 googelde naar deze man, kreeg je een tweetal links naar een openbare veiling van een aantal panden van meneer González, daterende uit 1998. Sindsdien had meneer González zijn schulden afbetaald en de zaken waren weer netjes op orde. Echter, de onderzoeksresultaten uit Google gaven nieuwsgierigen of zakenpartners een nogal vertekend beeld van de huidige versie van meneer González. Deze zoekresultaten moesten dan ook, volgens hem, verwijderd worden. Google, die volgens zijn mission statement alle informatie in de wereld online toegankelijk wil krijgen, had hier geen animo voor. En bovendien, zo stelde Google, moet je niet bij ons wezen, maar bij de website die deze informatie uiteindelijk publiceert. “don’t shoot the messenger”, zou je haast zeggen. Het Hof van Justitie concludeerde uiteindelijk dat de messenger zeer zeker aangesproken mocht worden. Informatie rangschikken mag dan wel een nuttig maatschappelijk effect met zich meebrengen, maar de privacyaspecten van de burger kunnen hiertegen opwegen. Afhankelijk van de relevantie van de informatie kan Google (en overigens iedere zoekmachine) verplicht zijn de informatie te verwijderen uit de zoekresultaten.

Sinds 2014 zijn deze rechtspraak en andere handelingen gebundeld in de Algemene Verordening Persoonsgegevens. Niet alleen Google kan hieronder vallen, maar iedere partij die online data verwerkt. Een mogelijke reden volgens deze nieuwe wetgeving is bijvoorbeeld dat de data niet rechtmatig is verwerkt of dat het belang van de datahouder niet langer opgaat tegen het belang van de burger om het te verwijderen. Het blijft een casuïstisch verhaal. De burger staat evenwel niet langer machteloos jegens zelfs de grootste techbedrijven als het gaat om zijn of haar eigen data.

Heeft u een vraag over dit onderwerp of heeft u een andere juridische vraag? Neem dan gerust contact met ons op via rechtsbureau@studentenorganisatie.nl. Onze fysieke spreekuren zullen tot nader bericht helaas niet plaatsvinden.

Humankind has the potential to change drastically in a relatively short time span, especially if that person is still young. What I found fun at the age of sixteen, I might find quite stale en dated at the age of eighteen. Everyone experiences embarrassing moments in his or her life. In the not too distant past, these memories would usually only linger with the person that has experienced them. Life simply went on. The introduction of the internet and all its concomitant capabilities ended that convenient occurence. Almost all information is hovered up by either social media or Google, making it nearly impossible for embarrassing information or outdated information to fade from memory. One stupid action as a teenager may now haunt you decades after the fact.

               It is with this in mind that we now turn to a mister Costeja González, who brought a case before the European court of Justice in Luxembourg. This Spanish citizen had a bone to pick with the good people at Google. One google search in 2014 concerning this man produced two top-ranked results concerning a public auction of some property of his, dating from 1998. Public auction usually do not indicate a good credit score, which was true at the time for Mister González. Since then however he had paid off any existing debt and the matter was, as for as his creditors were concerned, dealt with. This did not stop the top-ranked search results from making mister González out to be some troublesome and untrustworthy debtor. Therefore, as he argued before the Court, the search results ought to be removed. Google, that has as its mission statement making all information publically accessible, was unmoved by this argument. Furthermore, so stated Google, we are not the appropriate party to turn to for this matter. If you so dislike the information, why do you not turn to the source? “do not shoot the messenger”, Google seemed to say. The European Court of Justice ultimately found the messenger an appropriate target for this lawsuit. Ranking and filing information may be a valuable practice with societal benefit, but that did not mean that on its own justified the violation of mister gonzález’s privacy. Depending on the societal relevancy of the information, Google (and any other online search company) may be required to remove the information from its search results. This does not remove the information, but makes finding it significantly harder.

               Since 2014 this case law and many other pieces of law have been bundled into the General Data Protection Regulation. This regulation encompases not only Google, but every online party that processes information from EU citizens. This regulation can, for instance, compel an entity to remove information of the way this data was obtained was unlawful or that the purpose of this information being available is outweighed by privacy concerns of the individual in question. The ultimate result remains dependent on the facts of the individual case in question. With this regulation in place the EU citizen at least now has some tools with which to combat even the biggest tech companies when it concerns his or her personal information

Do you have a question about this topic or are you in need of any other legal advice? Don’t hesitate to contact us by mail: rechtsbureau@studentenorganisatie.nl. Unfortunately, we won’t have office hours until further notice.